Sigiriya: rots bij zonsopkomst, olifanten en grottempels

Na een laatste ochtendduik in Trincomalee reden we in iets meer dan twee uur naar Sigiriya, samen met een stel dat we net hadden leren kennen zodat we de taxi konden splitten. Dat we een groot toeristendorp zouden aantreffen, verwachtten we niet, maar of dit uberhaupt een dorp te noemen is, vroegen we ons al snel af. We zaten midden in de bossen, in een simpel hutje, bloedheet en primitiever dan gedacht. En toch is dit een van de plekken die je op Sri Lanka echt niet mag overslaan.

Sigiriya: de Lion Rock zonder hem te beklimmen

De beroemde Lion Rock is het icoon van Sigiriya, een reusachtige rots die zomaar uit de vlakte omhoog steekt. Wij hebben hem niet beklommen, want dat schijnt veel te duur te zijn. In plaats daarvan werd ons de Pidurangala Rock ernaast aangeraden, omdat je vanaf daar juist mooi op de Lion Rock uitkijkt. Die eerste middag liepen we er alvast heen om hem van onderaf te zien. En gaaf is ie, dat wel.

Vlakbij bezochten we ook nog een klein tempeltje met meer Boeddhabeelden bij elkaar dan ik ooit had gezien. Verder was er in het dorp weinig te doen, dus we eindigden de avond in de plaatselijke kroeg met een biertje, een simpel hapje en een potje schaken. Helemaal prima. Voor de weg terug namen we wel een tuktuk, want na zonsondergang lopen hier wilde olifanten rond en dat wilden we liever niet.

Pidurangala Rock bij zonsopkomst

Om vier uur ging de wekker, want om vijf uur zaten we in de tuktuk richting de Pidurangala Rock. Het idee was om op tijd boven te zijn voor de zonsopkomst. Echt genieten was het eerst niet: we waren allebei moe en chagrijnig, en het was zo druk dat we voortdurend moesten wachten op andere klimmers. Wat een simpele klim van twintig minuten had moeten zijn, duurde daardoor een stuk langer. Het is grotendeels trappen, met aan het einde wat klauteren over de rotsen.

Maar toen we boven kwamen en de zon opkwam, werd alles goed. Het uitzicht over de eindeloze jungle was prachtig, en die opkomende zon maakte het speciaal. We hebben er lang genoten voor we weer naar beneden gingen. De rots was echt de moeite waard, alleen jammer van de drukte. Toch blij dat we het gedaan hebben.

Safari in Minneriya National Park

Het hoogtepunt van Sigiriya was voor ons de safari in Minneriya National Park. Het begin viel nog wat tegen, veel gehobbel in de jeep door droog bos, maar na een half uur kwamen we bij een grote plas waar het krioelde van de olifanten. In het droge seizoen trekken ze vanuit de wijde omgeving naar het water, en dat levert een waanzinnig schouwspel op.

We stonden met de jeep vlak bij een hele kudde. Op een gegeven moment wilden de olifanten oversteken naar het grasveld achter ons, maar de jeeps blokkeerden de weg. Toen begon een van de grote dieren met een staaltje machtsvertoon: grommen, toeteren, wapperen met de oren en dichterbij komen. Wij, die natuurlijk vooraan zaten, kneep de billen samen en dachten vooral: rij nou verdomme weg. Maar blijkbaar is stil blijven staan de beste tactiek, en uiteindelijk reden we rustig verder. We zagen daarna nog veel meer olifanten, waaronder een jong van nog geen twee weken oud, plus waterbuffels, apen en vogels. Indrukwekkend.

De grottempels van Dambulla

Op weg naar Kandy stopten we nog even in Dambulla, de grotere stad in de buurt, voor de Cave Temple. En wat een aanrader. Deze tempel is niet echt een gebouw maar uit de rots gehouwen, met meerdere grotten die je kunt bezoeken. Van binnen zijn ze prachtig beschilderd, van plafond tot muur, met tientallen Boeddhabeelden: van kleintjes tot enorme liggende figuren. Waar je van boeddhistische tempels vaak soberheid gewend bent, was dit juist rijk versierd. We waren erg blij dat we hier nog even heen konden.

De nabijgelegen Gouden Tempel bekeken we alleen van buiten, en die deed ons eerlijk gezegd een beetje aan een Chinees all-you-can-eat restaurant denken. Van buiten leuk om even gezien te hebben, verder niet nodig.

Mijn eerlijke oordeel over Sigiriya

Sigiriya is misschien primitief en snikheet, maar het is een van de mooiste plekken van Sri Lanka. De zonsopkomst op de Pidurangala Rock, oog in oog staan met wilde olifanten in Minneriya en de beschilderde grotten van Dambulla: het is precies het soort afwisseling waarvoor je naar dit land komt. Neem er twee nachten voor, verdraag de hitte en sla het niet over.