Kandy: tempels, heuvels en het Perahera-festival

Na de hitte van Sigiriya was Kandy een verademing. We namen voor het eerst de lokale bus, vanuit Dambulla in ruim twee uur voor nog geen anderhalve euro samen, en al was hij overvol, we hadden een plek. Kandy ligt koel in de heuvels en dat merkten we meteen: ons guesthouse lag aan de rand van de stad, rustig, met een mooi uitzicht en veel minder heet. Precies wat we nodig hadden. De stad zelf was juist drukker dan normaal, want die avond begon de Perahera.

De Tempel van de Tand

Het belangrijkste van Kandy is de Tempel van de Tand, het heiligste boeddhistische heiligdom van Sri Lanka, waar volgens de gelovigen een tand van Boeddha bewaard wordt. We liepen erheen langs het meer van Kandy, dat mooi tussen de heuvels ligt. De tempel is prachtig: rijk versierd, met grote slagtanden (die na wat nadere inspectie van hout bleken te zijn) en veel Sri Lankanen die verse bloemen kwamen offeren. Op een prikbord hing een verfrommeld A4’tje met een mooie uitleg over het boeddhisme: geloof gebaseerd op kennis, niet op onredelijk aannemen. Dat bleef hangen.

Wat ons wel raakte, waren de olifanten op de velden rond de tempel, vastgeketend voor de optocht van die avond. Ze wiegden heen en weer van poot tot poot, wat een teken van verveling en frustratie schijnt te zijn. Dat vonden we niet fijn om te zien.

De Esala Perahera

We hadden geluk dat we precies tijdens de Esala Perahera in Kandy waren, een tiendaags festival ter ere van de tandrelikwie. De avondoptocht is de grote trekpleister, en die trekt enorm veel publiek. Sri Lankanen en fanatieke toeristen zaten al vanaf de ochtend op de stoep, maar daar hadden wij geen zin in. Er zat dus niets anders op dan flink onderhandelen over een gereserveerde plek. Ons werd eerst honderd dollar per stoel gevraagd, maar na een stevig potje afdingen kregen we balkonplekken op de eerste rang voor vijftien.

De optocht zelf was indrukwekkend: veel vuur, dans, muziek en olifanten in prachtige gewaden. Twee uur lang kwam de stoet voorbij, een eeuwenoude traditie. Al zaten we krap op dat balkon, het zicht was super. En toch bleef het dubbel: die olifanten horen natuurlijk niet vastgeketend en in een jurk met kerstlampjes door de stad te lopen. We hopen dat de Perahera in de toekomst diervriendelijker wordt. Handig om te weten: tijdens het festival is alcohol tien dagen lang verboden in de stad, dus het werd een avondje fanta.

Botanische tuin en de grote Boeddha

De volgende dag hielden we het rustiger. We liepen naar een grote witte Boeddha op een heuvel, die je vanuit de hele stad kunt zien. De klim in de hitte was pittig, maar de tempel en het uitzicht bovenop waren zeker mooi. Wat ons opviel, is dat er bij deze boeddhistische tempel ook ruimte was voor een klein hindoeistisch altaar, net als in Dambulla. Mooi om te zien dat dat hier gewoon naast elkaar kan.

Daarna gingen we naar de Koninklijke Botanische Tuin van Peradeniya, en die lag er prachtig bij. Brede palmenlanen, mooie bomen en planten van over de hele wereld, en zelfs een stukje met alle grassoorten (een tikje droog, dat wel). Even heerlijk chillen in het park terwijl er schoolkinderen speelden. De markt in de stad viel ons daarentegen tegen: ik had er een veel romantischer beeld van dan de realiteit, met vissen vol vliegen in bloederig water en een geur van hondenbrokken. Snel weer weg.

Mijn eerlijke oordeel over Kandy

Kandy is druk, maar de koele ligging in de heuvels maakt veel goed, en als cultureel hart van Sri Lanka hoort het gewoon in je rondreis thuis. De Tempel van de Tand, het meer, de grote Boeddha en de botanische tuin vullen makkelijk twee dagen. En had je het geluk om er tijdens de Perahera te zijn, dan zie je iets bijzonders, met alle gemengde gevoelens die daarbij horen. Voor mij een fijne, waardevolle stop.