Rondreis door Guatemala: mijn route langs Antigua, de Acatenango en het Atitlánmeer

Guatemala stond eigenlijk niet groots op mijn lijst, maar ik zat toch in Mexico en wilde iets anders zien dan Yucatán. Dus werd het een korte rondreis Guatemala van vier dagen, met Antigua als uitvalsbasis en de Acatenango als grote doel. Kort, maar het was echt gaaf en zeker even wat anders. In dit artikel loop ik mijn route na, met wat het opleverde, wat tegenviel en de praktische dingen die ik graag van tevoren had geweten.

Aankomst in Antigua

Mijn rondreis begon met een vlucht vanaf Cancún naar Guatemala-Stad, en van daaruit met een huurauto door naar Antigua. De vlucht en het vliegveld gingen prima, maar daarna werd het langdurig. Eerst de bureaucratie bij de verhuurder, en toen vooral een enorme file: een vrachtwagen had pech gehad op de berg en al het verkeer leed daaronder. Wat een uurtje rijden had moeten zijn, werd veel langer. Moe en hongerig kwamen we aan.

Dit was meteen mijn eerste kennismaking met het Guatemalteekse verkeer, en het zou niet de laatste zijn. Onthoud dat voor je eigen rondreis: de afstanden ogen klein op de kaart, maar in de praktijk schiet het vaak niet op. De omgeving maakte veel goed, want Antigua is meteen prachtig. Over de stad zelf schreef ik een apart artikel, Antigua Guatemala, want die verdient wat mij betreft eigen aandacht.

De Acatenango-trek

De volgende ochtend meteen aan de bak: de Acatenango op. Je wordt vroeg opgehaald en naar het beginpunt gereden, en vanaf 2500 meter klim je in ongeveer 4,5 uur naar het kamp op 3700 meter. Een mooie tocht, maar wel zwaar. Op sommige stukken is het behoorlijk steil, en met steeds minder zuurstof merk je dat op een gegeven moment echt.

Eenmaal bij het kamp is het uitzicht super mooi. Je kijkt recht op de Volcán Fuego, en die is niet alleen mooi om te zien, hij barst ook echt uit. Overdag zag ik de grote explosieve uitbarstingen al, maar ‘s avonds, als het oranje lava eruit stroomt, is het helemaal fantastisch. Onze gidsen, waarvan er een tot kort geleden souschef was, konden bovendien heel lekker koken. De steak bij de lunch was in tijden niet zo lekker geweest.

De volgende ochtend ging de wekker om 3:50, en ik had eerlijk gezegd amper geslapen, deels door de harde knallen van de uitbarstingen en vooral door de kou. Om 4 uur begonnen we aan de laatste 200 meter naar de top. Kort maar steil, en het uitzicht boven bij zonsopkomst is echt gaaf. Het waaide hard en het was koud, dus na de zonsopkomst huppelden we via de kleine steentjes lekker snel weer naar beneden. Al met al was het een hele gave tocht, maar wel echt zwaar. Ik was blij dat ik het gedaan had, en net zo blij om weer beneden te zijn. De volledige ervaring beschrijf ik in mijn artikel over de Acatenango-vulkaan beklimmen.

Praktisch: de trek is een tweedaagse tour die je vanuit Antigua boekt, inclusief eten, tent en gidsen. Neem echt warme kleren mee, want boven is het koud. Pak je de extra tocht naar de Fuego zelf erbij, dan komt er nog ruim twee uur heen en terug lopen bij, met flink wat hoogtemeters. Die sloeg ik zelf over en dat had ik niet nodig.

Antigua zelf en Semana Santa

Na de Acatenango had ik een middag nodig om bij te komen. Gewoon lekker chillen thuis, een borreltje en daarna de stad in. Ik was er toevallig rond Goede Vrijdag, en dat is goed te merken in Antigua. Ze hebben hier hun eigen rituelen tijdens Semana Santa: veel mensen in het zwart, processies door de stad en prachtige tapijten van bloemen en gekleurd zaagsel op straat. Interessant om te zien, al vond ik de sfeer eerlijk gezegd ook een beetje grimmig. Ik hoefde niet het hele evenement te blijven volgen.

Antigua is verder een mooi oud stadje, niet groot, met kasseienstraten, gele kerken en overal van die verweerde kerkruïnes. Voor een rondreis is het een ideale uitvalsbasis, want zowel de Acatenango als het Atitlánmeer doe je er makkelijk vanuit.

Dagtrip naar het Atitlánmeer

Met de Acatenango achter de rug had ik nog twee dagen, en het leek me leuk om naar het Atitlánmeer te gaan, ongeveer twee uur rijden vanaf Antigua. Rondom het meer liggen drie vulkanen en een paar stadjes, dus ik had er zin in.

De rit erheen was mooi, door het platteland, bergen en diepe kloven, maar het verkeer was weer dramatisch. Als toppunt van Guatemalteeks verkeer was er zelfs een brug ingestort, waarna de auto’s maar verderop door het riviertje moesten rijden. Eenmaal in Panajachel, het stadje aan het meer, was het verschrikkelijk druk en behoorlijk mistig, dus het zicht op de vulkanen viel wat tegen. Toch bleef het een hele mooie plek, en op een rustiger plekje hebben we heerlijk geluncht met zicht op het water. Vrij snel daarna moesten we alweer terug, want die lange rit wilde ik nog een beetje in het daglicht doen. Al met al een mooi dagje, al zat ik wel veel in de auto. Meer over het meer lees je in mijn artikel over het Atitlánmeer.

Voor je eigen rondreis: veel reizigers blijven een paar nachten aan het meer in plaats van er een dagtrip van te maken, en dat is denk ik verstandig. Dan heb je meer tijd voor de stadjes en zit je niet de halve dag in de auto.

Laatste dag en mijn oordeel

Op de laatste dag wandelden we de stad nog eens rustig door, want overdag hadden we Antigua nog niet zo goed gezien. We liepen de Cerro de la Cruz op, de heuvel aan de rand van de stad, met een mooi uitzicht over Antigua en, als het minder heiig was geweest, de vulkanen eromheen. Daarna nog een rondje door het centrum, gegeten in een leuke binnentuin en wat bier gedronken. Een fijne, rustige afsluiter.

Mijn eerlijke oordeel over deze rondreis Guatemala: erg gaaf, en zeker weer eens wat anders. De Acatenango is het onbetwiste hoogtepunt, Antigua is een fijne uitvalsbasis en het Atitlánmeer is mooi maar had wat mij betreft meer tijd verdiend. Het grootste minpunt is het verkeer, dat vreet tijd. Wil je meer van het land zien, plan dan gerust twee tot drie weken en pak plekken als Tikal en Semuc Champey erbij. Ik deed het kort en compact, en voor een intermezzo was dat precies goed.