Rondreis door Nicaragua: het land van meren en vulkanen

Nicaragua is het land van meren en vulkanen, wordt altijd gezegd, en ik kan je vertellen: dat klopt gewoon. De hele rondreis Nicaragua kijk je tegen vulkanen aan, je klimt erop, je slee er vanaf en je zwemt in oude kraters. Ik ben er twee keer geweest, in 2019 kort en in 2025 wat langer, en in deze gids neem ik je mee langs de route die ik deed: van de jungle in het zuiden naar León, Granada, het strand van San Juan del Sur en het eiland Ometepe. Met eerlijke meningen erbij, plus het praktische gedoe zoals vervoer, budget en de beste reistijd.

De grens over en de jungle bij El Castillo

Mijn langere reis begon met de grens over vanuit Costa Rica, en dat was meteen een dingetje. Costa Rica uit was zo gebeurd, op de exit fee na, maar Nicaragua in duurde. Ze wilden weten wie we waren en wat we studeerden (bij “Latijns-Amerikastudies” werd ik even aangekeken alsof ik niet helemaal lekker was) en we moesten de hele reisplanning doornemen. Al met al zonder problemen, maar het kostte zo’n 2,5 uur. Tip: zorg dat je verhaal klopt.

Daarna gingen we meteen de jungle in, met een openbare boot van zo’n 2,5 uur naar het eindstation El Castillo. Onderweg stapten er van alles aan Nicaraguanen op en af, grappig om te zien, al was het na 2,5 uur ook wel mooi geweest. El Castillo bleek een echt dorpje, met wat hotels, winkeltjes en zelfs een paar barretjes. We zaten lekker op het terras met een paar borreltjes en het was een lange maar hele gave dag om daar te zijn.

Wat volgde was minder chill. We overnachtten in de jungle, en de nacht in een hangmat omschrijf ik maar als “heel erg kut”. Op de terugweg begon het halverwege de boottocht keihard te regenen en het hield maar niet op. Iedereen chagrijnig, alle spullen nat. Ik zeg het maar eerlijk: die jungle is prachtig, maar het is een avontuur, geen luxe. Doe dit vooral in het droge seizoen als je kunt.

León en het vulkaanboarden bij de Cerro Negro

Na de jungle volgde de langste reisdag van de trip: eerst 2,5 uur boot, daarna ruim 8 uur bus naar León, bijna aan de andere kant van het land. Precies waar iedereen zin in had, maar zo werkt reizen hier. Reken in Nicaragua gewoon op lange ritten. Wakker worden in León was daarna geweldig: even niks moeten, lekker chillen, lunchen, kaarten. We sloten de dag af met een korte stadstour en keken vanaf het dak van de kathedraal naar de zonsondergang, prachtig.

León is voor mij vooral de uitvalsbasis voor de vulkanen, en dan met name de Cerro Negro. Die vulkaan is piepjong en zeer actief, met als laatste uitbarsting 1999. Hij is pikzwart en er groeit niets, en juist daarom kun je er iets doen wat nergens anders kan: volcano boarding, oftewel er vanaf sleeën. Eerst loop je in een uurtje naar boven, wat niet zo zwaar is, met een prachtig uitzicht over de krater als beloning. Dan naar beneden. Het gaat lekker hard, je zit onder het stof en de lavasteentjes vliegen tegen je aan, maar het is heel gaaf. Ik deed het in 2019 al en in 2025 nog eens, en het blijft een unieke ervaring. Wat mij betreft het hoogtepunt van heel Nicaragua.

De grote wandeling over de El Hoyo

Vanuit dezelfde omgeving deden we een grotere wandeling: de vulkaan El Hoyo beklimmen en daar boven overnachten. Je kunt je tas met tent, slaapzak en 6 liter water zelf dragen of hem tegen betaling op een paard laten leggen. De meesten deden het zelf. Het eerste steile uur in de hitte was pittig en er werd flink getwijfeld, maar daarna viel het mee. In totaal zo’n 3 uur.

De kampeerplek boven is echt waanzinnig: je kijkt uit over meerdere vulkanen, zee, bossen en meren. We liepen nog even naar de top voor een 360 graden uitzicht bij zonsondergang, met de hele rij vulkanen achter elkaar. ’s Avonds een kampvuur, rum, spelletjes en verrassend lekkere wraps van de gidsen. Ik hou echt niet van slapen in een tent, maar dit was een avond van core memories. De ochtend erna liepen we naar het Asososca meer, een oude krater met kraakhelder water, waar een verfrissende duik fantastisch was.

Granada en het lavameer van de Masaya

Granada is een schattig en kleurrijk koloniaal stadje aan het Lago Cocibolca, het grote meer van Nicaragua. In 2019 deed ik hier een boottochtje langs de isletas, kleine eilandjes waarvan er een paar eigendom zijn van rijke families met hun eigen villa. Ook deed ik een tour door de stad per paardenkar, wat wel grappig was. Er staan veel oude kerken, misschien wel te veel, en eerlijk: ik hoef er zelf niet in. De charme zit voor mij in het rondslenteren.

Vlak bij Granada ligt de Masaya vulkaan, en die moet je ‘s avonds doen. Vanaf de rand van de krater kijk je naar beneden op een echt lavameer dat ligt te borrelen. Op de foto krijg je het bijna niet, dus je moet het gewoon met je eigen ogen doen. Een bijzonder verschijnsel. In 2025 gebruikte ik Granada vooral als tussenstop voor een feestje in de jungle, de treehouse party, mooie locatie maar bloedheet en druk. Voor de stad zelf heb je aan een tot twee dagen genoeg.

San Juan del Sur: strand, zwembad en Sunday Funday

Vanuit Granada is het een busrit naar San Juan del Sur, het strandplaatsje in het zuidwesten. Wij zaten hier in een enorme villa met zwembad en zelfs koks die voor ons kookten, dus dat was fantastisch. Lekker in het zwembad hangen, een dutje doen en wakker worden bij een prachtige zonsondergang. Ondanks dat we weinig uitvoerden was het een top dag. Soms mag een dag ook gewoon niks zijn.

San Juan del Sur staat ook bekend om de Sunday Funday, een poolcrawl die je langs meerdere poolparty’s op een dag brengt. Wij sloten rond 16u aan en werden daarna naar drie andere plekken gebracht: de eerste erg leuk en gezellig, de tweede redelijk, de laatste een beetje obscuur maar wel vermakelijk. Een leuke, maar hele lange dag. Als je van strand met een feestje houdt, zit je hier goed.

Ometepe: eiland van twee vulkanen

De laatste stop was Ometepe, het eiland in het grote meer dat bestaat uit twee vulkanen die samen een eiland vormen. Je komt er met een uurtje bus en daarna een uurtje boot. Op het eiland zelf verplaats je je met scootertjes, en dat is echt de leukste manier om alles te zien. De wegen zijn deels onverhard met veel losse stenen, dus soms best pittig, maar je komt overal.

Het hoogtepunt was het Charco Verde park. Daar liepen we een rondje rond de lagune op zoek naar apen, en die vonden we binnen een paar minuten. Even later hoorden we helse geluiden: brulapen. Angstaanjagend hard, maar heel cool om te zien hoe ze maar door blijven gaan. We speelden ook nog een potje voetbal tegen een lokaal team dat ons ruim inmaakte, terwijl er varkens en kippen over het veld liepen, heel erg droog. Ometepe is avontuurlijk en groen, en een mooie afsluiter van de reis.

Mijn eerlijke oordeel over een rondreis door Nicaragua

Nicaragua is puur, goedkoop en avontuurlijk. Je betaalt hier geen drol vergeleken met de buurlanden, maar je levert wel comfort in: de afstanden zijn groot, de busritten lang en de boten simpel. Het vulkaanboarden bij de Cerro Negro is voor mij het gaafste wat je er kunt doen, en de combinatie van vulkanen, meren, jungle en strand maakt het een gevarieerde reis.

Ga bij voorkeur in het droge seizoen, want in de regen kan een boottocht of kampeernacht zomaar in het water vallen, letterlijk. Check voor je gaat het reisadvies, want de politieke situatie is onrustig geweest. Maar de locals waren vaak juist heel vriendelijk en uitnodigend, en dat maakt veel goed. Al met al: als je van vulkanen en avontuur houdt en niet bang bent voor een lange busrit, is een rondreis door Nicaragua zeker een aanrader.