León en vulkaanboarden op Cerro Negro

Nicaragua is het land van meren en vulkanen, wordt altijd gezegd, en rond León ontdek je precies waarom. Dit is de koloniale stad in het westen die dient als uitvalsbasis voor de vulkanen. In dit verhaal deel ik het volcano boarden op Cerro Negro, de zware hike naar El Hoyo en de witte kathedraal van León zelf.

Aankomen in León

Wakker worden in León was meteen geweldig. Na een pittige reisdag vanaf het zuiden van het land, waarbij we een keer ruim acht uur in de bus zaten, was even niets moeten precies wat we nodig hadden. We hebben eerst lekker gechild, daarna met z’n allen ergens geluncht en kaartspelletjes gespeeld.

De middag sloten we af met een korte stadstour door León, waardoor je nog iets van de stad ziet en erover leert. Het hoogtepunt: het dak van de kathedraal op. Die kathedraal is prachtig wit, en vanaf het dak keken we uit over de stad terwijl de zon onderging. Dat was echt mooi. De avond kun je wel invullen: hapje gegeten, biertje gedronken, dat was het. Wat een heerlijke dag na de jungle en de reisdag.

Vulkaanboarden op Cerro Negro

De volgende dag begon het echte werk: de vulkanen beklimmen. Te beginnen met de Cerro Negro, letterlijk de zwarte heuvel. Dit is een piepjonge en zeer actieve vulkaan, en toch was de laatste uitbarsting alweer in 1999. Bijzonder hoe zwart die vulkaan is: je ziet ver in de omtrek nog al het gesteente liggen dat eruit gekomen is, zonder begroeiing, heel anders dan de andere vulkanen hier.

Juist daarom kun je op Cerro Negro iets doen wat nergens anders kan: volcano boarding, eigenlijk gewoon er vanaf sleeën op een plankje. Maar eerst moet je natuurlijk naar boven. De beklimming viel mee. Er zat een klein steil stukje in, maar al met al was het niet lang en stonden we in een uurtje of korter boven, met een prachtig uitzicht over de krater en de omgeving.

En dan naar beneden. Het ging lekker hard, het record staat op zo’n 95 km per uur, en onderaan zaten we helemaal onder het stof en de lavasteentjes. Heel gek, met al die opspattende steentjes die overal op je komen, maar toch blijf je keihard doorglijden. Ik had dit al in 2019 een keer gedaan en zelfs dan blijft het een unieke ervaring.

De hike naar El Hoyo

Na een lunch aan de voet van Cerro Negro begon de grote wandeling: de vulkaan El Hoyo beklimmen, waar we ook zouden overnachten. We kregen de keuze om onze tassen met tent, slaapzak, kleren en zes liter water zelf te tillen of ze tegen betaling door een paard te laten dragen. Waar iedereen bang was dat het te zwaar zou zijn, koos toch de meerderheid ervoor om het gewoon te proberen.

Het eerste uur was het zwaarst: vrij steil en in die hitte behoorlijk pittig. Men begon te twijfelen of het een goede keuze was geweest. Maar na dat uur viel het allemaal mee, en in totaal was het zo’n drie uur. De kampeerplek was het helemaal waard: je kijkt uit over meerdere vulkanen, zee, bossen en meren, echt waanzinnig.

Nadat de tenten stonden, gingen we nog iets hoger, eerst langs de krater en daarna naar de top voor een 360 graden uitzicht, met de zon die prachtig onderging achter de rij vulkanen. In het donker liepen we terug naar het kamp, waar een kampvuur werd gemaakt van hout dat we onderweg hadden gesprokkeld. We hebben lekker rond het vuur gezeten, rum gedronken en spelletjes gespeeld, en de gidsen maakten verrassend lekkere wraps. Weer zo’n dag van core memories, en dat vind ik waanzinnig, ook al hou ik niet van slapen in een tent.

Een duik in het kratermeer Asososca

De volgende ochtend stonden we vroeg op, net voor zonsopgang, aten een fruitbowl en wilden eigenlijk vooral weer beneden zijn. We wandelden naar het Asososca meer, een oude krater die nu een prachtig meer is met kraakhelder water. Een heel mooi plaatje, en vooral heerlijk om er even een verfrissende duik in te nemen. Fantastisch, en meteen de perfecte afsluiter van de vulkanen rond León.

Mijn eerlijke oordeel over León en de vulkanen

Als je van natuur en avontuur houdt, is dit wat mij betreft het hoogtepunt van Nicaragua. Het volcano boarden op Cerro Negro is uniek, de hike naar El Hoyo is zwaar maar geeft een uitzicht dat je niet snel vergeet, en León zelf is een fijne, mooie stad om even bij te komen. Doe het vooral, ook al slaap je liever niet in een tent.