Rondreis door Colombia: mijn route van Medellín tot Cartagena

Colombia stond al een tijd op mijn lijst en het werd alles waar ik op had gehoopt. In een kleine maand reisde ik van Medellín in de bergen naar de koffiezone rond Salento, door naar de Caribische kust en als afsluiter naar Cartagena. Ik deed het samen met vrienden en het was van begin tot eind een top reis, met flink wat hoogtepunten en genoeg gedoe onderweg om eerlijk over te zijn. In dit artikel deel ik mijn hele route voor een rondreis Colombia, plus wat het kostte, hoe je je verplaatst en wat ik zou aanraden.

Medellín: de perfecte start

Medellín was voor mij een fantastisch begin. De bergen rond de stad zagen er meteen prachtig uit en de sfeer had me snel te pakken. Op de eerste avond zaten we gewoon midden op straat een biertje te drinken, tussen de Colombianen in, iets wat je bij een winkeltje koopt en buiten opdrinkt. Helemaal prima voor ons, en het scheelt nog eens veel geld ook.

Het hoogtepunt was de dubbele tour die we deden met gids Stiven: eerst een Pablo Escobar-tour en daarna Comuna 13. Die twee hebben trouwens niets met elkaar te maken, dat is een misverstand. De Escobar-tour begon bij een monument voor de meer dan 46.000 slachtoffers, met aan de achterkant een gaatje voor elk slachtoffer. Indrukwekkend. En belangrijk om te weten: het gaat hier niet om verheerlijking. Stiven omschreef Escobar heel duidelijk als een kankerlijer, en zo denkt zo’n 95 procent van de stad erover. Comuna 13 was daarna heel gaaf om te zien, ooit een van de gevaarlijkste plekken ter wereld, nu sfeervol, vol muurschilderingen en met een prachtig uitzicht. We sloten af met een potje voetbal tegen de locals op een veldje dat vroeger berucht was, zwaar maar echt super.

Niet alles was raak. De botanische tuin was een tering saaie tegenvaller en die kun je gerust overslaan. De dagtrip naar Guatapé daarentegen moet je zeker doen. Twee uur met de bus over een mooie route, dan de grote rots op voor een waanzinnig uitzicht over de meren en eilandjes, en daarna een rondje door het kleurrijke stadje zelf. Veel andere reizigers vonden het te toeristisch, maar ik snapte die negativiteit eerlijk gezegd niet, ik vond het gewoon super. Reken op drie tot vier dagen voor Medellín, want de stad is verrassend groot.

Salento en de koffiezone: het mooiste stuk

Vanuit Medellín ging ik met de bus naar Salento, een rit van ongeveer zeven uur maar helemaal prima, door hele mooie natuur. Salento zelf is klein maar gezellig, met een leuk plein en overal kippen die lekker herrie maken. Dit was voor mij het mooiste deel van de hele rondreis.

Waar je voor komt is de Valle de Cocora. Vanaf het centrale plein spring je in een rode Willys-jeep en na een klein half uur sta je in de vallei. We kozen de middelste wandeling van een paar uur en dat was al fantastisch. De vallei staat bekend om zijn hoge, dunne waspalmen die uniek zijn (en helaas ziek, dus ze zullen over een aantal jaar verdwijnen), maar ook los daarvan is het gewoon niet normaal hoe mooi het hier is. Zo groen, met van die steile hellingen, iets wat ik nog nooit eerder had gezien.

De volgende dag deden we een koffietoer op een finca, een kwartiertje met de jeep. De gids liep het hele proces met ons door, van zelf bonen plukken tot vermalen, en we sloten af met een lekker kopje koffie. Anderhalf uur, precies goed, niet langdradig en oprecht interessant. Als tip: ga ook naar Filandia, een dorpje vlakbij. Het lijkt op Salento maar wij vonden het uiteindelijk nog leuker. Vanuit daar liepen we een lange wandeling naar een dubbele waterval, helemaal verstopt in de bossen en zonder ander mens te bekennen. We liepen wel idioot onvoorbereid uren door de regen zonder regenjas, dus die les geef ik gratis mee: ga nooit naar Colombia zonder.

De Caribische kust: Palomino, Minca en Tayrona

Van de koffiezone naar de kust was een lange reisdag: bus naar Pereira, vliegen naar Santa Marta en dan door met de bus naar Palomino. Zo’n binnenlandse vlucht is echt het overwegen waard, want anders ben je nog veel langer onderweg. Palomino is een klein dorpje zonder verharde wegen, met een mooi maar wild strand waar zwemmen wordt afgeraden. De stroom viel er regelmatig uren uit, dat blijkt normaal daar.

Eerlijk: dit werd het meest chaotische deel van de reis. Er brak een staking uit tegen de regering, de hoofdweg werd afgesloten en zowat alle winkels en restaurants gingen dicht. We konden een paar dagen niet weg en moesten echt moeite doen om aan eten te komen. Vervelend, maar we maakten er lekkere strand- en zwembaddagen van, en toen de staking voorbij was konden we eindelijk tuben over de junglerivier tot aan zee. Daarvoor moet je eerst achterop een scooter over een eng modderpad en dan nog een half uur klimmen, maar het rustige stukje in een rubberen band daarna is heerlijk.

Daarna door naar Minca, een piepklein bergdorpje dat op zich niets voorstelt maar waar je mooi kunt wandelen. We liepen naar de Marinka-watervallen en chillden in de hangnetten, met vanaf ons hostel op de berg een prachtig uitzicht over de bergen, bossen en zee. Als laatste deden we nationaal park Tayrona, een van de populairste parken van het land. De wandeling gaat door dicht bos en langs zee, met begroeide kapen waartussen kleine strandjes liggen. Super mooi, maar je bent na de heen- en terugtocht wel helemaal gesloopt en doordrenkt van het zweet. Achteraf hadden we Tayrona prima vanuit Minca kunnen doen, dus daar kun je slimmer plannen dan wij.

Cartagena: de kleurrijke afsluiter

Cartagena was de afsluiter en wat een mooie stad is dat. We begonnen met twee dagen zeilen naar de Rosario-eilanden, wat ik deed om mijn verjaardag te vieren. Zwemmen, snorkelen (het koraal heeft helaas veel kleur verloren, maar de vissen maakten veel goed) en op een boot slapen, alleen wel bloedheet in de kajuit. De grootste verrassing was een baai vol kleine wasbeertjes in de mangroven die zo bij ons op de boot kwamen chillen, veel te schattig.

De stad zelf is een prachtige oude koloniale stad met een Caribische vibe: kleurrijke straatjes, mooie balkonnetjes en een echt sfeervolle wijk, Getsemaní, waar je ‘s avonds voor een prikkie cocktails op straat drinkt. We klommen op de stadsmuren, liepen langs de Torre del Reloj en de oude kerken en bezochten het Castillo de San Felipe, het grote fort met een mooi uitzicht over de stad. Alleen wel bloedheet, dus plan je bezoeken slim en las genoeg drankpauzes in. Onverwacht hing er ook nog een luiaard in het stadspark, en op de laatste dag gaf de Cerro de la Popa een mooi laatste uitzicht. Een stadsstrand probeerden we ook, maar dat was vies en niet de moeite, daarvoor ga je juist naar de eilandjes. Cartagena is een top plek om je reis in rust af te sluiten.

Praktisch: vervoer, budget en beste reistijd

Vervoer gaat vooral met de bus, goedkoop maar traag, dus reken op ritten van zes tot zeven uur tussen de grote plekken. Voor de grote sprongen is een binnenlandse vlucht slim, die zijn betaalbaar en schelen je een dag. Lokaal ga je met de rode Willys-jeeps en soms achterop een scooter.

Qua budget is Colombia lekker betaalbaar. Eten en drinken op straat is spotgoedkoop, hostels zijn prima geprijsd en zelfs met tours en een enkele vlucht erbij houd je het makkelijk vriendelijk. De enige onverwachte kosten voor mij waren dingen als een geel-koortsvaccin, waar ik meer gezeik mee had dan verwacht.

De beste reistijd is december tot maart, dan is het droog. Ik reisde in juni en het weer sloeg constant om, van snikheet naar keiharde regen. Neem dus een regenjas mee. Wat betreft veiligheid voelde ik me nergens onveilig, gebruik gewoon je verstand en informeer lokaal. Houd wel rekening met stakingen en protesten, die kunnen je zomaar ergens vasthouden. Al met al was Colombia een van mijn favoriete reizen tot nu toe, en ik ga het gaan missen. Hopelijk tot snel, Latijns-Amerika.