Cartagena: kleurrijk, koloniaal en bloedheet

Na een lange reisdag kwamen we aan in Cartagena, waar we de volgende ochtend meteen een zeiltocht naar de Rosario-eilanden zouden maken. Dat leek me de leukste manier om mijn verjaardag te vieren, dus ik had er veel zin in. Onderweg maakten we vrienden met een schattig mannetje uit Jersey, Julien, die we maar meteen uitnodigden op de boot van onze Argentijnse schipper Richard. In de korte tijd dat we die eerste avond in de stad waren, met een verjaardagsmaaltijd bij een leuke Italiaan vol schattige katjes, zag Cartagena er al superleuk uit. Een mooi vooruitzicht.

De Rosario-eilanden

Mijn verjaardag vierde ik dus op een zeilboot. We voeren ‘s ochtends vroeg de haven van Cartagena uit, langs de oude delen en Spaanse forten van de stad, richting de tropische Rosario-eilanden. De eerste stop was bij Isla Grande, waar we meteen het water in doken en konden snorkelen. De koraalriffen zijn niet meer zo kleurrijk als vroeger, helaas, maar we zagen nog aardig wat vissen. Daarna voeren we naar de baai van Cholón, een feesteiland dat na vier uur ‘s middags leegloopt, dus toen wij er waren was het lekker rustig en het strand mooi. Op de boot aten we nog een verjaardagstaartje. Ik had geen betere verjaardag kunnen hebben.

De tweede dag hield de kapitein een verrassing voor ons klaar: in de mangroven bij Isla Barú zaten heel veel kleine wasbeertjes, die we mochten voeren. Ze waren zo schattig, kwamen zelfs op ons bootje chillen en aten de bananen zo uit onze handen. Een hele leuke verrassing. Daarna nog een keer snorkelen, met nog mooiere en kleurrijkere vissen dan de dag ervoor. Slapen op de boot was wel bloedheet in de kajuit, dus ik lag de halve nacht buiten, maar het waren twee superleuke dagen.

De oude stad

Terug in de stad gingen we Cartagena echt ontdekken, samen met Julien. We begonnen bij de Torre del Reloj, de klokkentoren, en klommen de stadsmuren op. We liepen langs het Plaza de Bolívar en het Plaza de San Pedro met zijn mooie oude kerk. De stad is echt prachtig en stijlvol, met al die kleuren en mooie balkonnetjes: een echte oude koloniale stad met een Caribische vibe.

Daarna liepen we door naar Getsemaní, de wijk ernaast, die vooral ‘s avonds heel sfeervol is. Hier drink je op straat spotgoedkope cocktails, dus geen vervelende plek om even te schuilen voor de hitte, want het was weer bloedheet. Op een andere dag werden we nog aangenaam verrast: midden in het stadspark tussen het oude centrum en Getsemaní hing een luiaard laag in een boom. Veel te schattig. Blijkbaar zitten er zes luiaards en een paar aapjes in dat park. We hadden echt mazzel dat we er eentje zagen.

Het Castillo de San Felipe

Na een drankje liepen we naar het Castillo de San Felipe, het grote fort van de stad. Het ligt er mooi bij en geeft een gaaf uitzicht over Cartagena. Je kunt door de oude, smalle en behoorlijk claustrofobische gangetjes lopen en er is een video over de geschiedenis. Het fort werd ooit door de Spanjaarden gebouwd nadat ze de stad in 1533 stichtten, en was later even in Franse handen.

Het meest interessante verhaal: er volgde een enorme slag tegen de Engelsen, maar de Spanjaarden hadden het fort zo slim uitgebreid en de stad zo tactisch gebouwd dat het een lastige onderneming werd. Spanje won die slag, en daardoor bleven de Engelsen weg uit Colombia en de rest van Zuid-Amerika. De conclusie van onze gids: door dit fort spreekt men in Zuid-Amerika Spaans en geen Engels. Zonder die overwinning was dat heel anders geweest.

De laatste dagen

De laatste dagen hielden we het rustig. We begonnen aan het zwembad en slenterden ‘s middags weer door dezelfde mooie straatjes, want daar werd je niet moe van. We bezochten nog een oud koloniaal huis aan het Plaza de Bolívar, nu een museum, en op de laatste dag liepen we naar de Cerro de la Popa, het klooster op een berg naast de stad. Het klooster zelf was aardig, maar vooral het uitzicht over de hele stad maakte het de moeite waard.

We waren nog even naar een stadsstrand, maar dat was gewoon niet boeiend en vies, dus niet de moeite waard: daarvoor moet je naar de mooie eilandjes. En natuurlijk sloten we af zoals het hoort, met een lekker drankje bij een hele bijzondere, vurige zonsondergang. Cartagena blijft een supermooie stad, en ik ben blij dat we hier onze reis in rust konden afsluiten.

Praktisch: Cartagena

Cartagena bereik je met de bus of een vlucht. In de oude stad en Getsemaní kom je overal lopend, al is het door de hitte fijn om het rustig aan te doen en genoeg te drinken. Zeiltochten en dagtrips naar de Rosario-eilanden regel je makkelijk ter plekke of via je verblijf; wij deden een tweedaagse zeiltocht en dat was het waard.

Trek drie tot vier dagen uit voor de stad plus de eilanden. En reken echt op bloedhitte, dus plan overdag genoeg rust in en bewaar de drukke stukken voor de vroege ochtend of de avond.

Mijn eerlijke oordeel over Cartagena

Cartagena was een heerlijke afsluiter van onze reis door Colombia. Een mooie, kleurrijke, stijlvolle stad met een echte Caribische sfeer, waar ik op een zeilboot een van mijn beste verjaardagen vierde. Het is er bloedheet en je moet het rustig aandoen, maar met de koloniale straatjes, het fort, de goedkope cocktails in Getsemaní en de eilanden voor de kust is dit een van de fijnste plekken om je reis te beginnen of te eindigen.