Stedentrip Istanbul: mijn eerlijke weekend in de stad

Istanbul stond al een tijdje op mijn lijstje en uiteindelijk ben ik er met Paco een lang weekend heen gegaan. En dat is precies wat ik je zou aanraden: een stedentrip Istanbul werkt perfect als verlengd weekend. In drie tot vier dagen zie je de belangrijkste dingen zonder je gek te hoeven haasten. In dit verhaal vertel ik eerlijk wat top was, wat tegenviel en wat je vooral wel en niet moet doen.

Aankomst: mooie plek, maar wel prijzig

De eerste avond begon meteen met gezeik. We hadden nogal wat moeite om een Uber geregeld te krijgen, maar goed, uiteindelijk kwamen we aan. De locatie was wel echt prachtig, dat moet ik zeggen. Alleen merkten we direct dat het hier duur was. Je vraagt om een biertje, dat kan, maar je betaalt er belachelijk veel voor. Het eten stelde ook niet veel voor: drie happen en niet boeiend, maar wel flink aan de prijs.

Dat is meteen mijn eerste eerlijke tip. Istanbul viel me qua prijzen tegen, zeker op de toeristische plekken. Buiten de bekende zones is het een stuk vriendelijker voor je portemonnee. Wij lieten ons de eerste avond een beetje pakken, maar dat lieten we daarna niet meer gebeuren.

De oude stad: Blauwe Moskee, Hagia Sofia en de Cisterne

De volgende dag gingen we lekker op pad naar het oude deel van de stad, waar de grote toppers dicht bij elkaar liggen. Dit was voor mij het hoogtepunt van de trip. Na weken regen in Nederland scheen hier eindelijk het zonnetje weer, en dat maakte het gelijk dubbel zo fijn.

Eerst de Blauwe Moskee. Die is echt enorm en heel erg mooi, gaaf om te zien. We zijn naar binnen geweest en daarna rustig langs de Hagia Sofia gelopen. De volgende dag zijn we die zelf ook in gegaan (we hadden hem bewust bewaard). Er stond eerst een tering lange rij, dus we aten eerst iets kleins, maar toen we terugkwamen konden we zo doorlopen. Ook de Hagia Sofia is enorm en heeft ontzettend veel geschiedenis: ooit als kerk gebouwd, ooit de grootste kathedraal ter wereld, later een museum en sinds 2020 weer een moskee. Best bijzonder om daar te staan.

Wat me verraste was de Basilica Cisterne, een oude ondergrondse wateropslagplaats van de Romeinen. Voor de filmliefhebbers: hier eindigt de film Inferno. Dit was wederom echt heel gaaf, met al die verlichte zuilen en het bekende Medusahoofd. Ik heb er een apart, uitgebreider verhaal over geschreven: lees zeker mijn stuk over de Blauwe Moskee, Hagia Sofia en de Cisterne als je deze drie wilt combineren.

Langs de Bosporus en het Topkapi Paleis

Een van de andere dagen begon wat later, want de avond ervoor was het laat geworden en we waren behoorlijk brak. Maar we zijn toch opgestaan om nog wat te zien. We namen een mooie taxirit langs de wilde Bosporus, met hoge golven, echt een leuk gezicht.

We liepen ook langs het Topkapi Paleis, maar zijn niet naar binnen gegaan. We vonden 30 euro per persoon wel erg veel voor een paleis dat ons niet zo enorm aansprak. Als het paleis je wel trekt is het vast de moeite, maar wij kozen ervoor onze tijd en geld ergens anders in te steken. Zo’n keuze maken hoort er wat mij betreft gewoon bij, niet alles hoef je te doen.

De Galata Toren: mooi uitzicht, dure tourist trap

Op onze laatste avond ben ik toch nog even de Galata Toren op gegaan. Ik wilde het echt nog doen, want anders krijg je het typische verhaal dat je er nooit aan toekomt omdat je er telkens naast slaapt. Het uitzicht over de stad en de Bosporus was in de avond echt mooi, en de toren zelf is van onderaf, verlicht en met de Turkse vlaggen ervoor, ook een plaatje.

Maar eerlijk: het was wel echt een tourist trap. Belachelijk duur, en het bovenste deel was afgezet, dus je stond een beetje door een paar ramen naar buiten te turen. De miniatuurstad binnenin was nog wel leuk, net als een paar video’s over de geschiedenis, maar voor wat je betaalt kreeg je weinig. Blij dat ik ging, want je krijgt minder spijt van wat je wel doet dan van wat je niet doet, maar een aanrader is het niet. Mijn volledige oordeel lees je in mijn verhaal over de Galata Toren.

Voetbal bij Besiktas: veel gedoe, matige pot

Een dag stond in het teken van voetbal. We hadden liever naar Fenerbahce of Galatasaray gewild, maar die speelden allebei uit, dus werd het Besiktas. Wat een gezeik om aan kaarten te komen, zeg. We moesten een Passolig-kaart online aanvragen, waarmee we nu officieel als fans van Besiktas ingeschreven staan bij de Turkse bond. De site lag plat op wedstrijddag, de WiFi was slecht te vinden, en bij de ticketshop hielpen ze niet. Daarna stonden we in een tering lange rij, waarna de pinautomaat het niet deed. Ik rende naar de enige ATM in de buurt, die deed het ook niet. Uiteindelijk na nog een rij toch gelukt.

De wedstrijd zelf, Besiktas tegen Istanbul Basaksehir, was niet om aan te zien. Twee best grote clubs, maar allebei belabberd slecht. De fans waren wel enthousiast, maar eerlijk gezegd ook een beetje intimiderend op een niet zo leuke manier. Na 80 minuten vonden we het wel mooi geweest. Het was leuk om een keer mee te maken, maar zeker niet alle moeite waard. Als jij toch naar een wedstrijd wilt: regel je kaarten ruim van tevoren, en verwacht niet automatisch spektakel.

Praktisch: vervoer, budget en beste reistijd

Een paar praktische dingen op een rij voor je stedentrip Istanbul:

• Duur: drie tot vier dagen is ideaal. In een lang weekend zie je de highlights.
• Vervoer: tram, metro en de ferry’s over de Bosporus zijn goedkoop en handig. Taxi’s en Ubers werken ook, al was dat af en toe gedoe. Veel in de oude stad ligt op loopafstand.
• Budget: houd er rekening mee dat toeristische plekken stevig geprijsd zijn, van drankjes tot entree. Buiten de toeristische zones eet en drink je een stuk goedkoper.
• Beste reistijd: voorjaar of najaar. Wij waren er in november en hadden na wat regen lekker zonnetje en geen gekke drukte. In de zomer kan het snikheet en druk zijn.

Mijn eerlijke oordeel over Istanbul

Al met al was het een leuk weekend. De Blauwe Moskee, de Hagia Sofia en de Cisterne maakten de trip voor mij, dat zijn echt toppers die je gezien moet hebben. De stad is aan de dure kant en er was af en toe flink wat gezeik met vervoer en tickets, en de Galata Toren en de voetbalwedstrijd had ik zonder problemen kunnen overslaan. Maar juist door door te lopen, taxi te rijden langs de Bosporus en ‘s avonds gewoon de kroeg in te gaan, had ik een goede tijd. Wil je meer lezen over de losse bezienswaardigheden, kijk dan op de landpagina over Turkije.