Meteora: kloosters op onwerkelijke rotsen

Meteora stond al jaren op mijn lijstje, en toen ik er eindelijk kwam viel het niet tegen. Dit is echt iets heel anders dan de Griekse eilanden waar ik meestal naartoe ga. Enorme rotsen die zomaar uit het landschap oprijzen, met eeuwenoude kloosters boven op de toppen. Ik zat een tijd in de auto met mijn mond half open van verbazing. In dit verhaal vertel ik hoe we het aanpakten en wat je moet weten.

Made it: eindelijk in Meteora

We reden aan vanuit de eilanden en het ging lekker snel, dus dat was top. Eenmaal in Kalambaka, het stadje aan de voet van de rotsen, viel meteen die hitte op: het was er echt bloedheet. Maar die enorme rotsen die je vanuit het stadje al ziet liggen zijn gewoon fantastisch. Even in het hotel gechilld en daarna de berg op om de kloosters te bekijken.

Met de auto langs de kloosters

We hebben de eerste middag met de auto langs de kloosters gereden, en dat is heerlijk makkelijk. Je rijdt de weg omhoog en bij elk uitzichtpunt kun je stoppen en je ogen uitkijken. We hebben er zo bijna allemaal gezien, waaronder het Drievuldigheidsklooster, de Agia Triada. Dat is trouwens het klooster waar een stuk van de James Bond-film For Your Eyes Only is opgenomen, leuk detail.

Wat me wel opviel: op sommige rotsen kun je gewoon rondlopen voor het uitzicht, maar er is nul bescherming en de rand van de afgrond is soms angstig dichtbij. Fantastische uitzichten, maar ik kon me niet voorstellen dat dat nog lang zo mag blijven, want het is behoorlijk gevaarlijk. Gelukkig ging alles goed.

Een wandeling door de rotsen

De tweede dag zijn we gaan wandelen, en daar kwamen we deze keer niet onderuit. Het was loodzwaar, want het ging soms aardig steil omhoog en het was heet, maar oh zo mooi. We zijn door de bossen omhoog gelopen naar de rots van de Agia Triada en daarna in een rondje weer terug naar Kalambaka.

Naar binnen zijn we niet geweest, want we waren er niet op gekleed. Voor de kloosters moet je je bedekt kleden, en dat wisten we, dus dat vonden we niet erg. Onderweg kwamen we nog een schildpad tegen langs het pad, leuk. Zwaar en heet was het zeker, maar het uitzicht maakte alles goed. En daarna heerlijk aankomen in Kalambaka voor iets te drinken.

Kalambaka als uitvalsbasis

Kalambaka zelf bevalt goed. Een prima, overzichtelijk stadje aan de voet van de rotsen, met genoeg tavernes om lekker te eten. Wij hebben er goed geluncht en gegeten, meestal met een cocktail vooraf, en ‘s avonds een leuke taverne uitgezocht die er gewoon gezellig uitzag. Als basis om Meteora te ontdekken is het ideaal.

Mijn eerlijke oordeel over Meteora

Meteora is misschien wel het meest bijzondere wat ik in Griekenland heb gezien. Die combinatie van onwerkelijke rotsen en kloosters die er al eeuwen boven op kleven, dat vergeet je niet snel. Of je nu met de auto langs de uitzichtpunten rijdt of een pittige wandeling maakt, je zit goed. Reken op hitte in de zomer, ga vroeg op pad en geef jezelf twee dagen. Voor mij was het gewoon heel erg vet, laten we het daar maar op houden.