De Atacama-woestijn: maanlandschap, geisers en sterren

De Atacama was voor mij het hoogtepunt van heel Chili. Dit is de droogste woestijn ter wereld, maar juist daardoor zie je hier de gekste dingen: kurkdroge rode vlaktes met in de verte hoge, besneeuwde vulkanen, borrelende geisers, felblauwe thermale poelen en overal lama’s, vicuña’s en flamingo’s. In dit verhaal neem ik je mee langs alles wat we vanuit San Pedro de Atacama hebben gedaan.

Aankomen in San Pedro de Atacama

Vanuit Santiago vlogen we naar Calama en reden van daaruit door naar San Pedro de Atacama, het woestijnstadje dat je uitvalsbasis is voor de hele omgeving. Die rit was meteen al mooi, door de extreem droge woestijn met in de verte die hoge bergen. Onderweg stopten we al even bij de Valle de la Luna om een glimp op te vangen, en dat smaakte naar meer.

San Pedro zelf is een klein, stoffig woestijndorpje met lage lemen huisjes en een schattig wit kerkje. Niet heel bijzonder op zich, maar wel gezellig om ‘s avonds even een rondje te lopen en wat te eten. In de avond dronken we met z’n allen een biertje, en het bleef toch een bijzonder plekje om vanuit te reizen.

De Valle de la Luna

De Valle de la Luna, oftewel de maanvallei, moet je gewoon doen. We hadden hem onderweg al even gezien, maar echt de vallei inrijden is een stuk vetter. Je kunt er een aardig stuk in met de auto en dan zijn er verschillende punten waar je uitstapt of even naar een mirador loopt.

Het was het allemaal dubbel en dwars waard, want het is echt heel gaaf om te zien. Rode rotsformaties, enorme duinen en droge kloven zo ver je kijkt. Voor zonsondergang reden we nog naar een mooi punt aan de andere kant, om over de hele vallei uit te kijken terwijl de zon onderging. Heel erg van genoten, en wat mij betreft een must als je ooit in de buurt bent.

De geisers van El Tatio

De geisers van El Tatio doet bijna iedereen heel vroeg in de ochtend, omdat ze dan het actiefst zijn en er met zonsopgang stoom omhoog komt. Daar hadden wij eerlijk gezegd geen zin in: weinig slaap en dan ook nog eens ijskoud op 4300 meter hoogte, laat maar. Wij zijn gewoon op een normaal tijdstip gegaan.

En dat was helemaal prima. De rit ernaartoe was al fantastisch, door diepe kloven en langs kleine stroompjes waar het ineens groen was, met veel vicuña’s en af en toe flamingo’s en besneeuwde vulkanen. De geisers zelf waren minder spectaculair dan heel vroeg, maar nog goed te zien, en er waren er echt veel. Het mooiste was dat het er zo rustig was: we waren er bijna de enigen. Er lagen ook felblauwe thermale poelen tussen, prachtig tegen dat droge landschap.

De hoogvlaktes en de dieren

Een van de dagen zijn we de hoogvlaktes ingereden, richting de Argentijnse grens. Lang in de auto, maar wat een mooie route. We kwamen langs hoge vulkanen, zoutvlaktes, flamingo’s en heel veel schattige vicuña’s. We kwamen op zo’n 4800 meter hoogte, en dat was wel te voelen: ik voelde me niet superlekker en het was koud. Maar vet was het zeker, we zagen zelfs in de verte drie landen tegelijk, met Bolivia en Argentinië net over de grens.

De dieren maken de Atacama voor mij extra leuk. De lama’s en vicuña’s duiken overal op, al zijn ze zo schrikachtig dat een goede foto van dichtbij eigenlijk nooit lukt. Maar het blijft heerlijk om ze steeds weer te zien.

De sterrenhemel

Nog een tip: ga ‘s avonds de bergen in voor de sterren. Ik had er eerlijk gezegd niet zoveel zin in, want ik dacht dat het lang zou duren en heel koud zou worden. Dat viel allebei mee, en wat je hier aan sterren ziet is echt bizar. De Atacama is een van de beste plekken ter wereld om naar de sterrenhemel te kijken, en dat merk je. Toch vet dat we het gedaan hebben.

Mijn eerlijke oordeel over de Atacama

Van alles wat we in Chili deden is de Atacama me het meest bijgebleven. De combinatie van die kale woestijn met besneeuwde vulkanen, de dieren, de geisers en de sterren maakt het een plek die je niet snel vergeet. Neem er een paar dagen de tijd voor, pak warme kleren in voor de avonden en gebruik San Pedro de Atacama als je basis. Wat mij betreft is dit het hoogtepunt van een reis door Noord-Chili.