Rondreis door Indonesië: Bali en Java op de scooter

Deze rondreis Indonesië deed ik samen met Florian, en we hebben het bijna helemaal op gehuurde scooters gedaan. We begonnen op Bali, staken over naar Java voor de grote tempels en de Merapi vulkaan, en kwamen daarna weer terug op Bali. Hieronder loop ik de route langs zoals we hem reden, met eerlijk erbij wat top was en wat tegenviel.

Bali zuiden: Seminyak, Kuta en Tanah Lot

We begonnen in het zuiden, in de omgeving van Seminyak en Kuta. Meteen scootertjes gehuurd en gaan rijden. Het verkeer in de stad was een grote chaos, even wennen dus, maar dat ging snel. Het probleem is vooral dat die Indo’s allemaal tering asociaal rijden en overal hun gaatje pakken, maar goed, daar kom je wel doorheen.

Onze eerste stop was de tempel van Tanah Lot, die in het water ligt. Heel mooi, maar het was natuurlijk rete druk. We waren ook te laat om er nog echt op te mogen, jammer, maar van buitenaf zag het er ook prima uit. Kuta zelf is vooral leuk voor een avondje uit: lekker sfeertje, mooie barretjes en clubs. Groot verschil met thuis is dat het uitgaansleven hier ‘s nachts een stuk vroeger dicht gaat, wat voor ons prima was want we waren toch al moe.

Ubud: rijstvelden en de olifantsgrot

Vanuit Seminyak reden we naar Ubud, het groene hart van Bali. We hadden geen plan, dus zijn maar naar die grote rijstvelden gereden, en dat was meteen raak. Fel groene terrassen met palmen ertussen, zover je kon kijken. Dat was het mooiste wat we op Bali zagen.

Het stadje zelf is klein en heb je snel gehad, de markt was niks bijzonders. De charme zit in het rondscooteren over de mooie weggetjes eromheen. We reden ook naar de Goa Gajah, de olifantsgrot. Even leuk om te zien, met tempeltjes en watervalletjes eromheen best mooi, maar de grot zelf viel tegen: van binnen lelijk en leeg, en bij het beeld van Ganesha zaten allemaal ratten, best goor. De lotusvijver bij de ingang is nog het mooiste plekje.

Naar het noorden: de regenrit naar Lovina

De rit van Ubud naar Lovina in het noorden zou mooi zijn, en dat was hij vast ook, als je om je heen had kunnen kijken. Het regende namelijk kei- en keihard, de hele dag. Op de steile weggetjes stroomde het water gewoon naar beneden, en op een gegeven moment was alles nat, tot mijn onderbroek en schoenen aan toe. Toen we om kwart over vijf pas halverwege waren pakten we het eerste het beste hotel dat we zagen. Niet chill, maar we waren allang blij dat we droog zaten.

Toevallig lag dat hotel om de hoek van de Pura Danau Beratan, de tempel die op het biljet van 50.000 roepia staat. Leuk om even langs te gaan voordat we doorreden. Lovina zelf was de volgende dag een verademing: zon, hitte en een lekker strandje om wat te drinken en te chillen. Een prima plek.

West-Bali en de ferry die niet doorging

Vanuit Lovina reden we door naar het westen, naar een gehucht bij Menjangan dat officieel niet eens een naam heeft. Ons hotelletje lag echt in de middle of nowhere, klein, met een paar kamertjes en een superschattig stel dat ernaast woonde. Inchecken hoefde niet, gewoon een kamer pakken was prima. Lieve mensen, mooie plek.

Het plan was om bij Gilimanuk de ferry naar Java te pakken. Maar bij het loket wilde de agent onze rijbewijzen en de eigendomspapieren van de scooter zien. Die papieren hebben we niet, want de scooter is gehuurd, en een rijbewijs hebben we allebei sowieso niet. De ferry werd hem dus niet. Terwijl een klote moskee ons een half uur lang irriteerde met keihard gezang, bedachten we een merkwaardig alternatief: de volgende ochtend gewoon naar Java vliegen. Niet duur, dus prima.

Java: Yogyakarta, het echte Indonesië

Op Java ben je meteen ergens anders. Meer moslims, nauwelijks toeristen. In Yogyakarta keken mensen ons aan alsof we aliens waren en wilden ze constant met ons op de foto. De stad zelf is eerlijk gezegd niet mooi, best lelijk zelfs, maar juist daardoor voelt het als het echte Indonesië. We liepen over de markt, waar bijna geen toerist komt, en een lokale Engelse docent nam ons spontaan mee langs plekken die we anders nooit gezien hadden. Dat soort dingen maakt Java bijzonder.

Prambanan, Borobudur en de tempelprijzen

De grote reden om naar Yogyakarta te komen zijn de tempels. Prambanan is groot en heel mooi, en met de zonsondergang erachter kregen we een prachtig beeld. Het deed me denken aan Angkor Wat in Cambodja. Wel even slikken bij de kassa: buitenlanders betalen er 400.000 roepia, tien keer zo veel als Indonesiërs. Neem dus genoeg cash mee.

De Borobudur was de plek waar ik het liefst heen wilde, een grote boeddhistische tempel. We gingen met de scooter, want taxi of tour vonden we te duur, en onderweg reden we over een klein weggetje langs een prachtig rivierdal. De tempel zelf is mooi, maar vooral het uitzicht over de bossen en de vulkanen in de verte maakt het bijzonder. Wel word je hier constant aangeklampt voor foto’s, zelfs als je even zit te chillen.

De Merapi vulkaan met de jeep

Op mijn verjaardag deden we een jeeptour bij de Merapi, een van de grootste en hoogste vulkanen van Indonesië, zo’n 20 kilometer ten noorden van Yogyakarta. Beklimmen tot de top mag niet meer sinds hij actiever is geworden, maar de tocht over de hobbelige wegen was vet. We kwamen langs een bunker waar in 2006 twee mensen omkwamen door de hitte, en langs restanten van de uitbarsting van 2010. Dat het als een soort museum is, met versmolten tv’s en een klok die stilstaat op het moment van de ramp, maakt het indrukwekkend. Aan het eind reden we nog dwars door een rivier heen, echt een coole tocht.

Terug op Bali: Uluwatu als afsluiter

Na Java vlogen we terug naar Bali om de laatste dagen te chillen aan het zwembad en op het strand in Seminyak. Nusa Penida zat er niet meer in, daar waren we te laat voor, jammer. Als laatste tripje reden we nog naar Uluwatu in het uiterste zuiden. Ik wist niet dat daar zulke enorme kliffen waren. Het tempeltje zelf is klein en niet bijzonder, maar de zonsondergang was prachtig en de hoge golven tegen de kliffen gaven een mooi uitzicht. Een fijne afsluiter.

Praktisch: vervoer, budget en beste reistijd

Vervoer doe je op Bali en Java het leukst op de scooter. Overal huur je er makkelijk een, en het is de beste manier om de omgeving te zien. Hou wel rekening met chaotisch verkeer, zeker op Java. Tussen de eilanden is vliegen goedkoop en snel, wat voor ons uiteindelijk de redding was toen de ferry niet doorging.

Qua budget is Indonesië spotgoedkoop: slaapplekken, eten en scooters kosten bijna niks. De grote uitzondering zijn de tempeltoegangen op Java, waar je als buitenlander flink meer betaalt dan locals. De beste reistijd is het droge seizoen van april tot oktober; wij waren er in juni. Ook dan kun je in het binnenland een stevige bui verwachten, dus pak zeker een regenjas mee.

Al met al was dit een leuke, afwisselende reis. Bali is mooi maar in het zuiden druk, en juist Java met zijn tempels en de Merapi bleef me het meest bij. Doe ik zeker nog eens.