Wat dat ook betekent is dat we eindelijk kunnen tuben, iets wat we al dagen wilden maar ook niet kon konden doen door de stakingen. Daarom hebben we ervoor gekozen om dat nog even te doen in de ochtend voordat we doorgaan naar Minca.

Wat heb ik in Santa Marta gedaan?

Daarna moesten we wel nog ‘20 minuutjes lopen’. Leuke afsluiter van Palomino. Na het tuben zagen we op de wandeling terug hoe alle lekkere strandtentjes nu wel open waren en goedkope cocktails verkochten. Zonde dat we dat niet meegemaakt hebben, maar er zijn ergere plekken om vast te zitten. Wij zijn nu onderweg naar Santa Marta en vanaf daar gaan we door naar Minca!

Heel benieuwd naar wat ons daar te wachten staat. Goed begin van de dag. Nog een keer goed genoten van een mooie zonsondergang en alvast gekeken naar de planning voor de komende dagen. Dit hostel ligt vrij afgelegen maar wel in de buurt van de ingang van het Tayrona park. Zo afgelegen, een stijle berg op, en dat met onze grote tassen.

Maar goed, uiteindelijk toen we er bijna waren kwam hij ons toch nog even tegemoet waardoor hij het laatste deel onze tassen mee kon nemen, een verademing. Ik snap wel waarom het zo verstopt zit dan. Daarna naar beneden gewandeld, toch een stuk beter te doen zonder alle bagage, en de bus gepakt naar de ingang van het park. Je hebt ook de mogelijkheid om in het park te slapen in een hangmat of tent maar daarover zijn we eigenlijk wel tevreden dat we dat niet doen.

Gelukkig komen we daarin niet bedrogen uit. We beginnen met een hele mooie wandeling door de dichte bossen, gevolgd door de mooie route langs zee. In het park liggen vele kapen die helemaal begroeid zijn en daarin kleine strandjes liggen, super! Helaas moesten we wel nog helemaal terug wandelen. Het hoort er natuurlijk bij maar we waren wel helemaal gesloopt.

Mijn eerlijke oordeel over Santa Marta

Voor het tuben moesten we eerst 20 minuten achterop een scooter over een doodeng pad met veel modder en losse stenen, maar dat deden ze allemaal alsof het niets was. Nou dat was minstens een half uur en geen makkelijk pad voor op de slippers, want het was gewoon berg op en af in de jungle over modderige en rotsige paden (dat was ons niet verteld) en toen waren we er.

Prima dat het zo was, maar helemaal bezweet alweer dat we waren hadden we het nu echt verdiend om zorgeloos in een rubberen band te gaan chillen, want meer dan dat was het niet. Echt heerlijk was het wel! Alleen aan het begin (eerste video) was er even een ‘wild’ stroompje, daarna was het alleen maar chillen, zonnen, genieten van het uitzicht en kletsen totdat we aankwamen bij zee.

Echt heerlijk was het! Wat een heerlijke plek is dit nu het in volle glorie weer is. Het was erg gezellig en zijn blij dat Nederland uiteindelijk toch nog van Polen gewonnen heeft! Ook aardig ingekakt daarna, dat heb je op dit soort dagen, maar dat is prima want er stond gelukkig niet zo veel meer op de planning verder.

Dit is dan ook de reden waarom we hier nog heen gaan, hoewel we achteraf ook zien dat het prima gekund had vanuit Minca bijvoorbeeld, maar prima, zien we nog eens wat. Ik dacht dat we het wel even konden lopen maar dat is een enorme fout geweest van mij, wat een grafroute is het naar dit hostel zeg. Ik was er helemaal klaar mee.

Het hostel ligt hier op een mooie plek in de middle of nowhere, zo afgelegen maar daarom heel mooi. Wel jammer dat het zo onbereikbaar is, het is ook niet zo schoon en er is geen wifi (en amper bereik) maar laten we dat vooral zien als deel van het avontuur. Later heb ik me laten vertellen dat deze plek ook gewoon van drugsbazen was en het zwembad tot 10 jaar geleden vol stond met hoeren.

Het mannetje van het hostel had lekker ontbijt voor ons gemaakt dus dat was top. Dit ging eigenlijk allemaal vrij soepel dus ook fijn dat dat in dit land mogelijk is. Het Parque nacional natural Tayrona is vernoemd naar de plaatselijke inheemse bevolking en is een van de populairste parken van Colombia. Door alle verhalen en hoe moeilijk het is om er te komen hebben we wel hoge verwachtingen, want nu moet het wel heel mooi zijn ook!

Bij de eerste baaien was de zee nog te wild dus niet gezwommen maar het was wel al heel mooi om naar te kijken. Verderop was de zee wat rustiger en konden we dan ook een verdiende duik nemen. Wat een fantastische plek is het hier. Doordrenkt van het zweet aan alle kanten, overhit en uitgeput moest het ook nog even gaan regenen bij de laatste meters de berg op naar het hostel, net flauw, alhoewel het er wel erg mooi uit zag zo.

We hebben in het hostel wat gegeten wat deze man nog over had (wat verrassend lekker was nog) en zijn lekker naar bed gegaan. Het was een mooie dag maar we zijn wel kapot nu.