Het is duidelijk weer anders dan Bali, meer moslims en niet toeristisch. Het is ook geen hele interessante stad, vandaar.

Wat heb ik in Special Region of Yogyakarta gedaan?

Nu zijn we dan echt op Java. We zijn vanmorgen vroeg vertrokken en naar Yogyakarta gevlogen. Mensen kijken ons hier aan alsof we aliens zijn omdat ze geen toeristen zijn gewend, wel grappig. Ook weinig mensen die Engels spreken en veel mensen die met je op de foto willen. Hij nam ons mee naar bepaalde plekken die we anders niet heel snel gezien hadden, en vertelde ons het een en ander over Yogyakarta en Indonesië.

Een van de grote tempels hier in Yogyakarta. Toch weer even een nieuw scootertje hier gehuurd en we zijn erheen gereden en kregen meteen een leuke verrassing. Het deed me eigenlijk heel erg denken aan Angkor Wat in Cambodja waar we afgelopen zomer waren.

Mijn eerlijke oordeel over Special Region of Yogyakarta

Ook niet heel mooi tot nu toe, eigenlijk enorm lelijk, maar wel grappig omdat je nu het echte Indonesië ziet. We kwamen een mannetje hiervandaan tegen die ons van alles wilde laten zien en vertellen, wat wel grappig was, alhoewel het op een gegeven moment wel mooi geweest was. Hij was zelf een Engels docent hier, en sprak dus wel goed Engels vergeleken met de rest.

Uiteindelijk verliet hij ons en konden we ons eigen pad gaan, en dus zijn we maar even naar Starbucks gegaan, want we moesten nog een hotel boeken… dat is gelukt dus nu gaan we lekker naar het hotel om eindelijk van onze spullen af te zijn en we wat comfortabeler kunnen reizen. Ook zaten we in het vliegtuig naast een vriendelijke Javaan die een lijstje voor ons heeft gemaakt wat er te zien en te doen is, dus we hebben als het goed is wel genoeg te zien en te doen deze dagen.

Wij dachten even tickets te kopen, en zagen staan dat de prijs voor volwassenen (daar vallen we blijkbaar onder‍) 40.000 Rupiah (nog geen €3) was. Maar dat klopte niet helemaal, dat was voor Indonesiërs, buitenlanders moesten bij het andere gebouwtje tickets halen met een andere prijs, nouja oké dan, dachten we. Maar oké was dat niet echt, want buitenlanders betalen er echt 400.000 Rupiah, gewoon zonder grappen is het 10x zo duur voor ons als voor Indo’s.

We hadden ook helemaal niet zo veel cash mee omdat we dit soort prijzen echt niet hadden verwacht voor een tempeltje op dit eiland, waar verder alles zo goedkoop is. Gelukkig konden we nog wat eraf krijgen omdat florian een studentenpas heeft, en ik nog een oud screenshot van Tom kon vinden van z’n Utrecht Universiteit die hij me ooit had gestuurd en ik hen wijs kon maken dat ik student was (thanks Tom!).

Uiteindelijk hebben we betaald door geld naar die man over te maken die uiteindelijk voor ons toen betaalde, wat wel heel chill was. Uiteindelijk is het dus gelukt en konden we de tempels bekijken. Het was echt groot, en heel mooi. De tempels waren mooi en met de zonsondergang er achter gaf het ons een prachtig beeld, echt mooi om te zien.

De terugweg was weer chaos, hier op Java nog veel meer dan op Bali maar we zijn heelhuids teruggekomen.