Om niet al op dag 2 van de reis enorme vertragingen op te lopen in ons schema was de keuze gevallen voor een laatste vlucht in India in plaats van een treinrit van 12 uur. Echter waren we wederom verbaasd door hoe modern en snel alles ging op het vliegveld van Delhi en was de stress voor het missen van de vlucht al snel weg, gelukkig maar!

Wat heb ik in Jodhpur gedaan?

We gaan door naar Jodhpur. Na een korte maar bumpy vlucht kwamen we aan in Jodhpur. Tot onze verbazing moest iedereen alle raampjes dichtdoen in het vliegtuig en daar waren ze behoorlijk streng in, waarom in godsnaam? Het bleek dat, op een paar uitzonderingen na, alle vliegvelden van India militair zijn. We dachten namelijk naar woestijngebied te gaan, wat hier om te hoek ligt.

Dat werd natuurlijk een Tuktuk. We hadden voor deze stad ook wel iets beters voor onszelf uitgekozen maar waren toch even bang dat het tegenviel. Toch bleek dat niet en zitten we hier prachtig, uitkijkend op het grote ford boven de stad en een mooie grote kamer. Heel blij zijn we er wel mee nu! Ver hebben we niet gelopen, maar wel veel gezien en dat vonden we fantastisch!

We zijn tot nu toe heel blij dat we Jodhpur niet overgeslagen hebben, iets wat sommige Indiërs ons tot nu toe hebben aangeraden. Wij hebben wel zin in de komende dagen. De stad werd daarna hieromheen gebouwd. Wel heeft de bouw van het fort ongeveer 250 jaar geduurd en 25 koningen hebben hun bijdrage hieraan geleverd. Blijft een cultuurshock voor ons.

Jammer, maar wel heel gaaf allemaal. Uiteraard kozen we weer voor een dakterras, super dat die er zo veel zijn! Er stonden een paar mooie tempels die zeker de moeite waard waren en daarnaast hebben we ook nog wat aapjes gezien, erg cute! Een van de weinigen die we tegenkwamen wilden weer met ons op de foto en dat werd ook weer erg schattig.

We werden dan ook op onze wenkjes bediend. De duurste tot nu toe. Daarna zijn we dapper aan onze eerste ‘hike’ van de vakantie begonnen; ik verwijs jullie door naar strava. We werden wederom als supersterren onthaald, hier en daar met wat fans op de foto gegaan (zo zie ik het graag) en toen een ronde gemaakt over deze prachtige oase!

Waar de diepgroene begroeiingen fel afstak tegen de woestijnkleuren. Daarna strompelden we weer door naar de volgende bestemming: Fort Mehrangarh. Zweet kwam uit poriën waarvan ik het bestaan niet wist. Tuktuks deden weer verleidelijk aanbiedingen, maar we sloegen ons er dapper doorheen. Het Fort ligt er indrukwekkend bij zo’n 200 meter boven de rest van de stad. Er werden zelfs speciale stadsmuren tegen het gedreun van Olifanten geplaatst. (Olifanten waren destijds gebruikelijk om in oorlog in te zetten).

In de foto’s kun je ook een paar geinige olifantenzitjes bekijken die gebruikt zijn over de eeuwen. Ik liet mij toen natuurlijk weer inpalmen om als enige in het hele fort de audiotour te doen. Bas wilde niet en ik had moeten luisteren: 33 hoofdstukken aan indiaas-engels gebrabbel. Toen we nog even een rondje maakten over de fortmuren langs de vele kanonnen, kwam er een schattig jongetje onze kant uit.

Indiërs zijn echt zo ontzettend lief tot nu toe! Enorm behulpzaam en geïnteresseerd. Ze kijken nors uit hun doppen, maar geef ze een lachje en je krijgt er een big smile inclusief namaste voor terug! Als laatste gingen we nog even naar de tempel die ook op het terrein van het fort staat. Hier werden we gezegend door Shiva: de god van de vernietiging.

De eerste stippen op de voorhoofden zijn daarom een feit: yes! Met de kracht van shiva door onze aderen stromende vonden we de kracht om naar ons hotel terug te sjokken! Ik denk dat we daar de lekkerste butter chicken en masala chicken ooit hebben gegeten met allerlei verschillende naans erbij. Maar bovenal het personeel waren stuk voor stuk toppertjes van de bovenste plank.

Hebben uren met hen gekletst en weten van beide mannen ongeveer hun hele levensverhaal. We zijn er niet echt achter wat er gevierd werd, maar het zag er wel gezellig uit.

Waar heb ik gegeten in Jodhpur?

Daarna zijn we lekker de stad in gelopen om het even te verkennen. Hier hebben we een biertje gedronken, een potje geschaakt en lekker gegeten. Naast het mooie blauwe waren er ook heel veel mooie muurschilderingen dus die vielen zeker in de smaak. Eerst hebben we even heerlijke samosa’s gegeten waarvan we zagen hoe ze gemaakt werden, kregen we van de gids een matcha thee, die viel minder in de smaak, en nog een tour langs de groente- en kruidenmarkt en andere markten waar typisch Indiase dingen gemaakt werden.

We hebben ook echt lekker gegeten hier, dus we sluiten niet uit dat we hier nog terug komen. We zijn nu weer lekker richting het hotel even een uurtje chillen in het zonnetje (die overigens best iets meer mag doorkomen) en dan gaan we vanmiddag weer op pad. Even 10 liter zweet afgedoucht en toen gaan eten waar we gister ook waren!

Mocht iemand ooit in Jodphur zijn: Indigo restaurant!

Mijn eerlijke oordeel over Jodhpur

Het is dan ook strikt verboden voor anderen om te zien wat er allemaal op deze militaire terreinen staan, laat staan foto’s maken. Wat niet droog was, was het weer, en dat verbaasde ons nou juist. Echter regende het bij aankomst dus dat was gek. Achteraf bleek het niet zo een lange bui te zijn, maar het was helaas wel precies toen wij even moesten lopen naar ons hotel.

Het hotel was helemaal fantastisch. Mooi die oude toren, waar een ezel lekker stond te eten, een mooie markt en grote poorten van de binnenstad. Daarnaast ook even de andere kanten van India gezien zoals extreem gore straten waar we maar even niet doorheen gingen lopen en een zaakje waar iemand kippen stond te slachten naast de andere kippenhokken dus dat was wel wat heftig.

Ook werkten meerdere pinautomaten niet, iets wat nogal nodig is in dit land, dus we zagen ook de verschillen, maar het mocht niet onderdrukken hoe cool we vooral deze stad vonden. In de avond zijn we naar een dakterras gegaan waar helemaal niemand was maar waar we wel een waanzinnig uitzicht over de hele stad en het fort hadden (het deed me denken aan de Atheense Akropolis of aan Meteora, maar toch weer net anders).

Zo weten we nu dat deze stad in 1459 gesticht is door een koning die begon met de bouw van het fort. Veel wat te zien is van het fort, is relatief nieuw, 17e eeuws en dus zie je niet zo veel wat echt uit de jonge jaren van de stad komt. Wel is het cool om te zien dat de stad echt om het fort heen is gebouwd.

Hij vond het toch heel leuk om ons meer te laten zien en ons lokaal eten te laten proeven wat erg lekker en heel leuk was. Eerst een klein stukje de heuvel op, een paar hindoeïstische tempels gezien en daarna aan de andere kant naar beneden waar de stad echt helemaal blauw was. Hiermee was de Blue City tour wel klaar en dus gingen we weer richting ons deel van de stad met een tuktuk die weer een stuk zieker reed dan we hiervoor zagen: scheurend door de steegjes en bijna nergens voor stoppend.

We dachten dat de tour hiermee klaar was, maar de gids nam ons nog mee naar een paar andere plekken. We hebben een top dag gehad die we iedereen zeker aanraden maar hierna was het even mooi geweest en dus gingen we even bijkomen en opfrissen om een uurtje later weer een eetplekje te zoeken. Mandore ligt vlak buiten Jodhpur en was een beetje de stad voordat de stad Jodhpur gesticht werd vanaf de bouw van het fort in 1459.

In dit plaatsje is verder niet veel te zien, maar deze tuinen zijn wel leuk. Het was er erg rustig zoals in Jodhpur ons ook al was opgevallen. Het is duidelijk dat dit het lage seizoen is voor toeristen, maar helemaal prima. Het was een zeer dure lunch waarvoor we in totaal maar liefst 8 euro kwijt waren! Terwijl het zweet door onze bilnaden droop en we dapper over de stront op straat stapten, sjeesden de tuktuks aan ons voorbij: wat was het verleidelijk om er eentje te pakken.

Na mijn lijdensweg kwamen we aan bij een prachtig mausoleum Jaswant Thada (bouwjaar 1899) waar ik gelijk opgebaard kon worden, mooi! Ze hadden op het terrein ook een mooi onderhouden gazon dus hier hebben we nog even languit gelegen. voor wie dit mausoleum gebouwd was; al sla je ons dood. Maar wat was het wit marmeren gebouw met al haar tierelantijnen waanzinnig mooi.

Het was natuurlijk een strategische topplek. Het fort is daarom sinds de bouw in 1459 niet ingenomen door rivalen. Maar Het fort was waanzinnig mooi, misschien wel het mooiste tot nu toe. Er was toen we naar huis liepen nog een leuk islamitisch straatfeest gaande. Always remember: moomoo is not dinner, its a snack.

Ik vond Jodhpur het bezoek waard, al is het niet voor iedereen. Lees hierboven wat mij opviel en beslis zelf of het bij jouw reis past.