Ons verblijf ligt op een heuvel een paar kilometers van het stadscentrum, heen is gelukkig naar beneden lopen dus dat deden we maar. Eenmaal in de stad aangekomen was het druk.

Wat heb ik in Kandy gedaan?

We waren zowaar uitgerust en schoon. Er werden ook geen naamsgenootjes aangetroffen. Tijdens het sjokken bevonden we ons nog in een interessante discussie over het genderconstruct van lichaamshaar, waar we elkaar zowaar de hand op konden schudden toen we beneden aankwamen. De vrede werd dit keer dus bewaard. Een flinke clash met de groene oase waarop we verblijven. Daarna liepen we langs Kandy lake, door naar de tempel van de tand.

Veel Sri Lankanen brachten daarnaast prachtige bloemen mee om hier te offeren. Een festival waarin de tandrelikwie van boedda geëerd wordt. Toen we de tempel verlieten zagen we op de velden rondom de tempel de vele olifanten staan die meedoen aan de optocht van de perahera. Ze zaten aan meerdere ketens vast en konden geen kant op. Dat vonden wij stom om te zien.

Daarvoor moesten we eerst door een trappengat heen waar de bijlmerjunks uit de jaren 70 van de vorige eeuw hun neus voor zouden optrekken. Ondanks dat we het ongetwijfeld heel zielig vonden voor de olifanten wilden we het toch wel graag zien. Bas ging in de rol van de lieffie die echt heel graag wilde kijken maar het niet kon betalen, terwijl ik met mijn armen over elkaar dodelijke blikken naar deze zielige sri lankaan afvuurde en een paar keer wegliep.

India heeft van ons koelbloedige onderhandelaars gemaakt. Snel weg en maar aan het bier dachten we na dit bezoek. We moesten het dus maar doen met twee fanta’s. Onderweg naar onze perahera plekken hebben we nog even een pizza afgehaald aangezien we er om 18:15 moesten zijn en de parade tot 22:00 ongeveer zou duren en die hebben we op het balkonnetje opgevroten.

We voelden onze dikke amerikaanse toeristen maar het smaakte zeker. Dus we werden aardig ongeduldig en moesten ons beroepen om een potje woordenslang in de categorie dieren. Veel vuur, dans, muziek en dus olifanten in prachtige gewaden. Toch horen die olifanten natuurlijk niet vastgeketend en een jurk met kerstlampjes erop door de stad te banjeren. We zijn benieuwd of deze Perahera in de toekomst diervriendelijker zal worden, dat hopen wij in ieder geval wel.

Mijn eerlijke oordeel over Kandy

En prikkels op een lege maag, dat is een recept voor chagrijn. Dat is de belangrijkste tempel van sri lanka waar volgens de boedisten de tand van buddha ligt. Het was een erg mooie tempel met veel grote slagtanden die na nadere inspectie van hout bleken te zijn. Op het prikbord van de tempel hing een verfrommeld A-viertje met wat uitleg over de boedisme. ‘buddhism is based on knowlegde and not on unreasonable believe’ De eerste 10 dagen van augustus staat Kandy in het teken van de Perahera.

Er was daarom een tekenwedstrijd in de tempel gaande waarin kinderen konden meedoen. Ze wiegden heen en weer van poot naar poot, waarover ik las dat dit een teken van verveling en frustratie is. Boven was het wel weer hartstikke verzorgt en lekker. Toen ik in 2012 in Sri Lanka was had ik de Perahera ook meegemaakt en het is toch wel één van de meest memorable herinneringen van die reis.

Nou dat gingen we natuurlijk niet neerleggen. ‘Gelukkig’ was ik op dit moment van de dag ook echt daadwerkelijk stikchagrijnig (arme Bas) dus ik vervulde mijn rol als de no nonsense toerist glansrijk. Vervolgens gingen we nog even naar een markt, waarvan ik natuurlijk weer een veel geromantiseerder beeld had dan het daadwerkelijk was. Ik dacht nog wat schatten te gaan inslaan maar de vissen lagen daar bezaaid met vliegen in bloederig water te verpietteren en het rook er naar hondenbrokken.

Maar niks was minder waar: tijdens de perahera is alcohol 10 dagen lang verboden in de stad…. We zaten erg krap op het balkon maar het zicht was super. De perahera optocht was even indrukwekkend als de vorige keer. Het was weer een drukke dag dus we vielen als een blok in slaap in onze villa in de heuvels.